Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for januari, 2009

Excuses

Die moppen van Walter Capiau waren er zwaar over.

Advertenties

Read Full Post »

2 moppen van Walter Capiau met een religieuze inslag.

Hoe bereik je de Verlichting, oh heilige Walter?

Je neemt een ladder, zet die vlak onder de luster en gaat naar boven.

(lachband)

Wat is het Nirwana, Oh heilige Walter?

Dat wat een Kempische boer met een spraakgebrek zegt als hij zich afvraagt waar hij nu naartoe moet.

nbn_ntvt2rad_vtmmm

Read Full Post »

Omdat het volgens oude oosterse wijsheden ongeluk brengt om een tapir af te beelden zonder dit te compenseren door het tonen van een miereneter en dit wel binnen de vijftien uur: alhier, een miereneter.

Ook wordt er beweerd dat het afbeelden van een miereneter altijd gevolgd moet worden door het afbeelden van een armadillo, en dit binnen de twee uur, maar dan begint een mens zich toch al snel af te vragen waarmee hij eigenlijk bezig is.

Read Full Post »

Taaladvies

Heden zullen wij uw kennis over het woord “leer” bijschaven. Dit woord wordt in vele contreien in het uitgestrekte Vlaanderen wel eens op foutieve wijze gebruikt. Het correcte woord voor “leer” is namelijk “ladder”. Dit heeft tot gevolg dat er talloze woorden aangepast moeten worden in de nieuwe Van Dale.
Enkele voorbeelden:

– Leerling >ladderling, in dezelfde categorie bevinden zich dan ook ladderstof, ladderboek, ladderschema, laddermeester, ladderaar, ladderplicht, …

– Een “leren” jas is niet een “lederen” jas, zoals vele mensen weleens verkeerdelijk denken, het is namelijk een ladderen jas. Ook: ladderen broek, ladderenhosen, buffelladder, …

– Ook zullen er enkele aanpassingen nodig zijn op vlak van de wetenschap en educatie, hierbij denken wij ondere andere aan: evolutieladder, muziekladder (niet te verwarren met de toonladder), ervaringsladder, gezondheidsladder, …

– In de categorie van de werkwoorden: aanladderen, accumuladderen, jongladderen, manipuladderen, ventiladderen, camoufladderen, condoladderen, …

Deze aanpassing zal vele manschappen vereisen en is dus ook een welkome injectie voor de arbeidsmarkt.

Read Full Post »

Ter compensatie

omdat het vorige bericht over de stagiair geen afbeelding had, hierbij een foto van een tapir: 1198511906__tapir_1

Read Full Post »

Wat is het toch met stagiairs? Waarom zijn ze zo onuitstaanbaar? Herinneren ze ons aan ons eigen schools verleden, een tijd waarin we het allemaal makkelijk hadden en slechts een paar keer per jaar moesten presteren? Of is het hun onbeholpenheid, de manier waarop ze als een hond steeds achter het baasje aanlopen en af en toe een trucje uitvoeren?

Geen idee

maar hier zijn in elk geval al een paar ideetjes om de omgang met de stagiair te verbeteren, of in elk geval leuker te maken.

– De eerste dag dat de stagiair binnenkomt en vraagt waar hij mag gaan zitten, antwoord je:  “Zitten, zitten? Wat denk je wel? Dat dat hier een hotel is of wat? Staan. En zou je niet eens eerst de vlag gaan groeten, onbeschofterik! Dat komt hier binnen en heeft al meteen kapsones. Maar ik schrijf het allemaal op hoor. Goed, ga nu terug naar buiten en probeer het nog eens. En deze keer zonder die grijns!”.

– Heeft de stagiair geen rechtstreekse verantwoordelijkheid aan je af te leggen, dan kan je doen alsof je hem verwart met iets of iemand anders. Steek bijvoorbeeld een potlood in zijn oor. Als hij auw roept, antwoord je met “ah, ik dacht dat je de nieuwe potloodscherper was.” Andere varianten zijn een glas water over hem gieten (ik dacht dat je een kamerplant was), of met punaises in zijn hoofd prikken (ik dacht dat je een modern prikbord was)

–  Laat de stagiair ter vermaak van het hele kantoor taken doen die eigenlijk onnodig zijn, maar vertel hem dat pas nadat de taak afgelopen is. Een voorbeeld: “Zeg, zou jij die lege bureau daar naar de kelder kunnen dragen. Nuja, die computer en het scherm die erop staan, worden niet meer gebruikt. Dat was van onze collega Irma, die stierf aan syfillis.”. De stagiair in kwestie is te bedeesd om nee te zeggen en begint met de meubels te zwoegen. Als hij hulp vraagt, lach je hem uit en zeg je “jij moet nog veel pap eten, zulle”.  De echte grap is natuurlijk dat Irma de dag erop komt werken en verbijsterd ziet dat haar bureau verdwenen is. Als zij roept: “wie heeft dat gedaan?”, spreekt het hele kantoor op hetzelfde moment: “de nieuwe heeft dat gedaan”, en wijzen zij hem in groep de vinger.

– Als de stagiair voor het eerst toekomt, maak je hem wijs dat het kantoor van de baas voor hem is en dat hij gerust een heel aantal van die papieren in de prullenmand mag gooien.

– Komt de stagiair na een eerste week nog altijd opdagen, dan kan je iets verder gaan. Verpak zijn computer in een blok massief ijs, zaag de poten onder zjin bureau los, en plaats ze dan terug, zodat hjet lijkt alsof alles nog intact is of bel de politie om te zeggen dat er iemand onrechtmatig het bedrijf is binnengedrongen.

Andere tips zijn altijd welkom!

Read Full Post »

In deze rubriek brengen we telkens het relaas van een vergeten dier. Een dier dat niet door de wetenschap opgepikt werd en je nooit zal terugvinden in een te kleine kooi in dierentuinen. Het zijn zowaar de vogelbekdieren onder de vogelbekdieren. Verguisd, omdat ze anders zijn.

Vandaag hebben we het over de imaginorosaurus. Deze reptielachtige leefde vermoedelijk in het Jura-tijdperk, tussen de andere dinosauriërs, maar zou nog steeds bestaan tot vandaag de dag. Vermoedelijk, want fysiek bewijs om zijn bestaan te bewijzen, is er niet te vinden. De imaginorosaurus is dan ook een imaginair dier. Dat is een moeilijke term voor “bestaat alleen in eenieders gedachten”.

Hoe we dan van het bestaan van dit dier afweten? De eerste vermelding wordt gemaakt in een grottekening gevonden in Zuid-Frankrijk. Daarop zien we hoe één oermens wordt uitgelachen door andere oermensen omdat hij zijn speer in het luchtledige gooit.  Daarna wordt hij nog vernoemd in tal van geschriften, maar de opvallendste getuigenis is die van Nicolas De Bonfoy, een Canadese ontdekkingsreiziger uit de 19e eeuw, die in 1867 het relaas schreef van een dagenlange ontmoeting met de imaginorosaurus.

Ziedaer! In ’t wilden waeter hoor ik het plonzen van een draek. Als ik mij tussen de struiken begeef, en vanaf deze verte naer de riviere loens, sta ik oog in oog met wat den mensch niet meer voor mogelijk hield. Een wezen onbekend voor den wetenschap! Hiermede word ik wellicht haast even berucht als de Charles (Darwin, nvdr) met zijn aepen. Wacht, ik ga hem trachten te vangen! Ja, dit schrijf ik allemaal terwijl ik in actie gebezigd ben! Oh nee! Hij zag mij en komt nu op mij afgestormd! Loopen en schrijven gaat niet zo.. (onleesbaar gekrabbel)

In de twintigste eeuw

Eind jaren 80 ontstond er in de Verenigde Staten enige consternatie. Een nationaal tv-netwerk kreeg plots erg veel ongeruste telefoontjes. Heel wat mensen hadden de imaginorosaurus op televisie gezien, tijdens één van hun programma’s. Lange tijd heeft men geloofd dat deze foto de enige bestaande was van de imaginorosaurus:

barney

Uiteindelijk werd eind ’98 de mythe doorbroken. Het bleek hier te gaan om een man in een pak, die zich liet aanspreken met Barney. De imaginorosaurus blijft dus tot op de dag van vandaag ongezien, maar zeker is dat we nog veel van hem zullen horen.

Read Full Post »

Older Posts »