Feeds:
Berichten
Reacties

In onze omgeving duiken plots tal van mensen op die zichzelf een biografie laten schrijven door geestesschrijvers. Maar er zijn er ook die zelf de pen ter hand nemen en zich niet door enige scholing laten tegenhouden om hun levensverhaal toe te vertrouwen aan de typmachine die ze van hun tante geërfd hebben.
Wij zijn voor die democratisering van het biografische genre. Immers, wat is er nu boeiend aan het leven van een koning of Middeleeuwse veldheer als je alles te weten kan komen van de 21ste eeuw-mens in al zijn glorie? Onze 46-jarige buurman Rudy geeft in deze nieuwe rubriek over persoonlijke biografieën(autobiograven) de aftrap. Hier alvast een klein stukje uit zijn 3,500 tellende biografie, die eind december verschijnt bij Uitgeverij Ego:

“Ik werd geboren op een donderdag denk ik. Dat heb ik van horen zeggen, want ik weet er zelf niets meer van. In elk geval kwam er na die donderdag een vrijdag, want in die tijd telden de weken ook al zeven dagen, en bovendien waren ze exact hetzelfde geordend als nu. Toen was ik officieel twee dagen oud. Zaterdag was iets minder, want toen had ik reflux en zo, naar het schijnt hé, maar goed, dat kwam wel weer in orde. Zondag werd ik vier dagen oud, maar nochtans werd dat toen niet gevierd. Ja, de tijden veranderen. Net zoals ze toen ook geen babyborrels hadden, want alcohol, dat mocht pas vanaf uw achttiende, maar ja, met al die zwarten hier, daar komt maatschappelijk verval van. Er kwamen wel mensen naar de kliniek kijken, naar mij als baby, want ik was naar het schijnt erg schattig. Nu ja, voor ik te hard uitweid over irrelevante zaken, maar even verder. Maandag was het wat winderig, zowel binnen als buiten. Daar had ik niet alleen als baby last van, maar nu ook nog altijd. Wacht, welke dag was het dan Ahja, Dinsdag. How, Dinsdag was wel geweldig. Het was de dag dat er bij ons in het dorp grote Worstenfeesten waren, en hoewel ik absoluut geen idee had waarom die zo fantastisch waren, heb ik wel van horen zeggen dat het zo was. Woensdag was de dag voor ik een week oud werd, al hangt het er natuurlijk vanaf hoe je telt. Als je begint te tellen vanaf donderdag en je telt die mee, ja dan zitten we wel aan zeven dagen natuurlijk. Maar dan nog, dat is natuurlijk niet helemaal juist. Dus donderdag, een week later, werd ik een week oud. Intussen was ik thuis, maar daar weet ik ook niets meer van.”

Zijn eerste biografie van 6,500 pagina’s gaat voorlopig over zijn leven tot zijn twaalfde, maar deel 2 staat al op stapel. “De middelbare school” zal 8,000 pagina’s tellen en vooral gaan over hoe Rudy zijn lichaam leerde kennen en zich afvroeg wat al dat haar betekende. Het moge duidelijk zijn dat er een nieuwe Marcel Proust is opgestaan. (Al spreekt Rudy zelf liever over Rudy Pils).

We kijken alvast met enig voorbehoud uit naar de volgende autobiograven.
writing_1_lg

You’re now chatting with a random stranger. Say hi!
Stranger: 하이
You: are you scared of having weird conversations?
Stranger: 하이
You: cause everyone else here seems to do
Stranger: what?
Stranger: your from?
You: whereas the only thing i ask is whether people ever had the desire to melt their face and make a new one
You: i’m from 1905
You: the country
You: you probably think it’s a joke
You: but it’s this small island, somewhere in europe
Stranger: fuck
You: a freestate that my father has created
Stranger: fuck
Stranger: fuck you
You: you can always visit this freestate
You: we desparately are looking for inhabitants
You: you’ll have to eat raw fish though, cause we can’t cook
You: well, we could make fire, but we need the trees to build houses and stuff
You: anyway, what is that about fuck?
You: is that your name? Or is it some powerful message you’re trying to deliver into the world…sort of your own private gospel?
Stranger: im your father
You: oh, hi dad! I thought you were in Krosnotov!
You: oh wait, you are
You: well, mom has made some raw fish
You: so if you could come home soon
You: why am i talking english?
You: Pata!
You: onk ro krovalifeis
Stranger: fuck off
Stranger: today night sex party
You: momo nozo dksozo?
You: wait a minute
You: you’re not my dad
You: my dad doesn’t have sex
Stranger: wow, good
You: so, who are you then?
You: this is confusing
You: all i want is someone to talk to
You: i want to rely on the kindness of strangers
Stranger: 씨벌년아
Stranger: 나 한국인이다
You: but they all get all offensive and stuff
You: as if some mild sympathy for the normal citizen is non-existent
Stranger: why?
You: because the goodness is something i’ve been longing for
You: i’ve been writing books about it
Stranger: hahaha
You: desparately looking for it online
Stranger: fuck
Stranger: off
Stranger: okokok
Stranger: ok
You: but all you get is these guys that can only get puberal and have a vocabulary that does not expand the one of a hippotamus, if he were to have vocal chords
Stranger: i love sex
Stranger: my froguys
You: is that word frog eyes
You: or AFro-guys
You: i think afro’s are an insult to haircuts all over the world
You: maybe i should try to offend you
You: not that offending anyone is that hard
Stranger: do not understand
Stranger: my korean
You: people think that they have this shield, but it’s just about finding the right hole in that shield
You: oooh
You: korean!
Stranger: ok
You: you really have the vocal capacity of a hippotamus
You: but that’s okay
You: they can be good chat partners
You: so, you want to come to the US, are you?
Stranger: sorry
You: and because of your lack of communication skills in English
You: you’re trying to prove you’re a tough guy
You: by using street language as you’ve learned by watching american movies
Stranger: your phone number
You: no, that was not my phone number
You: that was a proper english sentence
You: cause phone numbers are with numbers
You: you still have a lot to learn Stranger-san
Stranger: si bar
Stranger: my name is jung ji hun
You: are you a writer?
Stranger: rain!!
You: cause i have seen your name before on books
You: i think you are a famous writer
You: your book “The Whistle of the Morning Doves that were killed during a Kremlin Raid” is a classic here on 1905
You: It’s an honor to speak to you
Stranger: your msn ID
Stranger: what
You: No, i don’t speak korean…can you say that in English?
You: Try your best!
Stranger: fuck off
Stranger: good night
Stranger: bye
Stranger: see you then
You: if you ever get here
You: remember 1905, ask for William!
You: I will bow now, like you people do
You: Bows*
Stranger: haha
Your conversational partner has disconnected.

De uitdaging: Roger

In de uitdaging mogen lezers van Trompe l’oeuf ons altijd uitdagen voor een opdracht. In deze eerste editie koos Trompe L’oeuf zelf de opdracht.

De uitdaging? Schrijf 25 verhalen met Roger in de hoofdrol in één uur tijd.

Deze uitdaging stelde Trompe L’oeuf zichzelf op een onbepaalde dag vorige week. Hieronder vindt u de tien beste.

1. Toen er vanuit de lucht plots het geluid van een vallende piano klonk – subtiele pianodeuntjes aangevoerd door de wind, was het enige dat Roger nog kon denken: “hopelijk heb ik dat touw stevig genoeg vastgemaakt.”

9. Als koning had roger veel aanzien, maar zodra hij de troon aan zijn zoon gaf, bleek al snel dat dat slechts schijn was geweest. Geconfronteerd met deze bittere werkelijkheid daalde hij af in de waterput van de koninklijke tuin, om daar op zoek te gaan naar wat het leven werkelijk te bieden heeft. Dat had hij namelijk ooit gedroomd. Hij vond slechts een kikker.

11. De onderste schuif van de bureau van Roger was geheim voor iedereen. Toen hij op een dag niet kwam opdagen op kantoor, niet van zijn gewoonte, want Roger was iemand waar je niet allee je klok op kon gelijk zetten, je kon ze er zelfs op voor zetten, vroegen zijn collega’s zich af wat er in die onderste schuif zat. Stiekem deden ze het open, terwijl één iemand de wacht hield. Nog voor ze de schuif helemaal konden openen, ontplofte de bom die Roger had ingesteld.

13. Een imaginaire vriend! Als je twintig bent, heb je daar een veel hechtere band mee, dacht Roger. En dus ging hij met zijn imaginaire vriend op café. De imaginaire vriend echter, die eigenlijk echt was en Klaas heette, vond het maar best. Roger trakteerde hem alles, omdat hij dacht dat imaginaire vrienden geen geld hadden, en hij kon verdwijnen wanneer hij wou, want hij bestond zogezegd toch niet echt. Alleen de ongewenste intieme aanrakingen, daar bleef hij voor de rest van hun imaginaire vriendschap moeite mee hebben.

15. Bier wil ik! Riep Roger luidkeels naar de barman, ook al had hij al genoeg gedronken en had de kroegbaas net gezegd dat hij genoeg had gehad. “Ik wil bier, klootzak!”. Roger zou in nuchtere toestand dat woord nooit gebruikt hebben, maar nu herhaalde hij het wel 10 keer achter elkaar. De cafébaas reageerde er niet en Roger voelde plots hoe de drank zijn blaas begon te bewerken. “Ik ga pissen. En daarna wil ik bier!” De cafébaas zei “anders zal ik u helpen, want anders pist ge uw eigen helemaal onder.” Hij volgde dus naar het toilet, hielp zonder dat hij iets handtastelijk deed en zei bij het terugkomen: goed bier dus. Ik heb nog één glas staan hier.” Roger had zelfs niet door dat hij zijn eigen pis aan het drinken was.

17. Voor Roger was het leven een kubus waar misschien wel een zebra inpaste, maar geen twee zebra’s. En toch stonden er twee voor zijn deur. Een grapje van zijn vrienden uit Afrika, die daar al jaren missiewerk deden, hoewel dat niet al te veel inhield. Blijkbaar was hun voornaamste bezigheid vooral zebra’s opsturen naar vrienden in België. Roger stond dus oog in oog met de twee beesten en vroeg hen: “probleem he. Ik kan maar ééntje houden. Wie van jullie twee vindt het niet erg om op te krassen?”. De zebra’s keken naar elkaar en toen naar roger. “sorry, man, wij komen altijd in twee. Ik ben verantwoordelijk voor de witte strepen”, waaraan de andere toevoegde: “en ik voord e zwarte.” Dit verhaal eindigt dus met een kubus met daarin 2 zebra’s & 1 roger, die misschien van zichzelf wel vindt dat hij verdraagzaam is, maar die uiteindelijk ziet dat er ook aan verdraagzaamheid grenzen zijn. Zeker als het om zebra’s gaat. (noot van de auteur: de zebra’s zouden er nog graag aan toevoegen, dat Roger altijd alles zo zwart-wit ziet).

18. Roger voelde zich somber. “Als het nu zou regenen, dan zou dat perfect beantwoorden met mijn gemoed.” En het begon te regenen. Roger fleurde op. “Ik wist helemaal niet dat ik zulke gaven had. Misschien ben ik wel supermachtig.” De dagen erna manipuleerde hij het weer zoveel hij kon. Na een fikse hagelbui stond zijn auto echter vol deuken. “Bliksems!”, was het laatste wat Roger zei.

19. Roger was de laatste centaur op aarde. Jammer, want gewone paarden zeiden hem niets. Op een dag kwam hij achter Regi van milk inc tegen. Hij was op slag verliefd.

21. Groen is niet echt een kleur, dacht roger toen hij die avond naar zijn nieuwe kleurentelevisie aan het kijken was. Hoe hij bij die vreemde gedachte kwam, was niet duidelijk, maar hij beschouwde het als een openbaring. De avond erna schreef hij een essay met dat als titel, en voor hij het zelf goed en wel besefte, mocht hij opdraven in politieke praatprogramma’s, alwaar zijn afkeer voor de groene partij gesmaakt werd. Niemand had door dat Roger met groen niet de partij, maar de kleur bedoelde.

Een foto van een willekeurige Roger in Google:

RogerNeedhamPhoto

kat

Een beoordelingsfout zorgde voor heel wat opschudding afgelopen zaterdag in Sint-Antonius bij Zoersel. Inwoner Jürgen Knuddelmaus, die jarenlang bekend stond als de eigenaar van ‘s werelds grootste kater, is nu ontmaskerd als de kleinste man ooit. Op de foto is te zien hoe hij samen met zijn kat Frizée ‘een walske pleegt’ aan de deur voor zijn woning. Knuddelmaus houdt Frizée stevig vast, terwijl deze laatste met zijn vijfde, voetloze poot een gooi doet naar de perfecte arabesque. Van de staart van de donkere kater was geen spoor te bekennen.
“Men heeft mij nu verteld dat Frizée kleiner is dan de gemiddelde huiskat”, getuigde buurvrouw Claudia S. onthutst. “Mijn man en ik hebben een vreselijke oogziekte, ziet u, daarom hebben wij ook weinig contact met onze naaste omgeving. Toen wij Meneer Jürgen en Frizée voor de eerste keer vaag waarnamen, dachten wij dan ook direct dat we met een uniek wereldfenomeen te maken hadden.”
Talloze e-mails en telefoons naar een paar circussen en het recordboek van Guinness legden het misverstand bloot. Deurwaarders en controleurs konden een schaterlach niet bedwingen in het aanschijn van Knuddelmaus en zijn pluizige compagnon. Knuddelmaus zelf is duidelijk in de war: “Mijn Frizéeke, de grooste kat van de wereld? Dat is absurd! Goed, hij lijkt groot in vergelijking met mijn gedrongen postuur, maar ik kan u verzekeren dat het een zeer modale kater betreft, meneer. Hij werpt me wel geregeld in de lucht en probeert dan z’n snijtanden in m’n dijen te drijven, maar daar heb ik een zeer goede oplossing voor. Door mijn kortere stembanden kan ik namelijk ook zeer hoge noten zingen, die Frizée’s oren pijnlijk diep penetreren. Bij iedere opworp krijs ik het dus uit, hopend op een schrikreactie van zijnentwege. Mijn rug is echter kapot, van het herhaaldelijk vallen op massief parket.”.
Nu de gemoederen weer bedaren in Sint-Antonius, houden wij ons hart vast voor ’s werelds snelst vallende blad, ’s werelds natste druppel en ’s werelds kleurrijkste paraplu. Hieronder krijgt u nog een filmpje van Knüddelmaus op bezoek in Egypte.

Trompe L’oeuf heeft een geweldige nieuwe site gevonden: Omegle. Het principe is eenvoudig. Klik op ‘Start A Chat’ en je wordt gelinkt met een willekeurige vreemdeling, met wie je daarna een fijn gesprek hebt. Wij van Trompe L’Oeuf zullen vanaf nu regelmatig deze uitermate interessante conversaties delen met onze lezers. Vandaag troffen wij toevallig Chuck Norris:

You’re now chatting with a random stranger. Say hi!
You: so… you’re following the hype
Stranger: I am chuck norris
You: chuck norris?
You: what a coincidence
You: I heard you hide another fist in your beard
You: which would be pretty ugly if you shaved it off
Stranger: Yeah.
You: today, I’m taking my umbrella, even though the sun is shining
You: just to be cross
You: revolution!
Stranger: O.O
You: you’re pretty quiet, chuck
Stranger: You from ? :P
You: you’re not planning to roundhouse me in the face, are you?
You: my face doesn’t like roundhouses
You: or round houses, for that matter
You: they don’t make any sense
You: there’s no corners!
You: I mean, come on!
You: you know what I like?
You: pancakes
You: but not with radishes
You: that’s pretty gross, Chuck, let me tell you
You: it grosses me the hell out
Stranger: I am Goku
Stranger: I am Ozaroo.
You: what, you mutated from a man to a dragonball z character?
You: how odd
Stranger: Yes man
Stranger: ahuahuhua
You: I am a sea otter
You: ek
You: ek
You: ek
You: that’s the sound that they make
You: out of their mouths
Stranger: I am Goku ..Dragon Ball Evolution
Stranger: –’
You: yes, let’s talk about evolution
You: we are made from fish
Stranger: Tradução: português » inglês
Hey .. helps me make Genkidama to defeat the enemy
You: some say monkeys, but we both know that’s rubbish, right
You: aha, so chuck norris is portuguese
You: or South American
Stranger: Oh no.
Stranger: aaaah
You: like Mickey Mouse
Stranger: Discovered my secret ..
You: I don’t mind, though
You: cheap labour
You: you ever built a kitchen, chuck?
Stranger: I’m Chuck Norris coming from Brazil
Stranger: Yes man.
You: wow
You: that explains the fact that you’re so tanned
You: but a ginger brazilian
You: I don’t get it
You: you know
You: you’re not making sense
You: neither am I, I suppose
You: but then again, I have the cool hairdo
Stranger: vamos falar Portugues q é melhor pra todos nós
You: I like to think we’re friends, Chuck
Stranger: nao é?
You: but you’re not making this easy
You: not you’re talking jibberish
You: vamos a la playa, Chuck
You: it was a cool summer hit
You: by… I don’t know
You: I’ll have to look that one up
You: one moment

Stranger: Brazil is fuck, Chuck Norris approved
You: miranda or righeira
Stranger: ”vamos a la playa, chuck” ISSO É ESPANHOL HAHAHA
Stranger: e nao PORTUGUES
You: ah, damn
You: I don’t speak portuguese, I’m afraid
You: not that I’m actually afraid, you know
You: I’m behind a computer
You: that’s an electronic box
You: with a screen and keyboard
Stranger: Why do Americans think all Latinos q speak Spanish? ..
Stranger: hahahahahahah²
Stranger: Brazil Speak Portgues
You: well… and who’s fault is that?
You: americans are also stupid
Stranger: yeah
Stranger: Chuck Norris Aproved
You: which either means that I’m not american, or that I consider myself stupid
You: your time starts now!
Stranger: hum
Stranger: You from?
You: look over there
You: it’s Dan Ackroyd
Stranger: Bagdad
You: Bagdad would be ok
You: yes, I am from Bagdad
Stranger: Ow.
You: I’m a bagdaddy
You: haha, get it?
Stranger: Bagdad is Happening
You: april fools!
You: bag-daddy
You: you know
You: …
Stranger: hahah
You: you just laugh to make me feel better
Stranger: Hhuaha
Stranger: you fan club for some football?
Stranger: Chuck Norris Loves flamengo
You: Bagdad bombers
You: flamingo’s?
You: they are pretty
Stranger: Flamengo 3×0 Liverpool.. 1981
Stranger: Intercontinental FIFA
Stranger: Flamengo OWNA
You: it sounds a lot like famingo, though
You: is it a footballteam of flamingo’s?
You: that gives me a great idea
Stranger: o.o
Stranger: Flamengo best team in the world.
Stranger: Zico The King
You: then who is the queen?
You: or do they not have an actual kingdom
You: and since when does a king play football?
Stranger: not understand anything you said ahahaha,
You: our king does not play
You: he lets the slaves play for their lives
Stranger: the Queen is Beyoce.
Stranger: Zico and Beyoce
You: the singer?
Stranger: my brother .. now I sleep vo .. because here on this clear
Stranger: yes
You: eh, ok!
Stranger: Hey
Stranger: My name is
Stranger: Jonh Locke
You: the real slim shady
You: ah, damn
You: close
You: I’m glad that you are no longer lost, Johan
You: eh, I mean John
Stranger: The episode of Lost was tense today
You: we do not have TV in bagdad
Stranger: ;(
You: people play soap opera’s in the streets
Stranger: ahhahhaha
Stranger: Brazil is Samba
You: and engrave the TV guide in stone
Stranger: hahahahhahahahahhahah
Stranger: Samba is ridiculous
You: what is funny?
You: what is this thing you call samba?
You: I think you mean Simba
You: the lion king
Stranger: I hate Chuck and Brazilian samba ..
You: is there other samba?
You: can I make it?
Stranger: now i sleep
You: yes, sleep
Stranger: Yes
You: sleep like the tapir
You: with one eye open
Stranger: Just move your feet
Stranger: ahahahhaa
Stranger: samba ——->>>>Heavy metal
You: so you’re working in a mine
Stranger: samba—————->>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>> Iron maiden
You: to make metal
You: which is heavy
You: I get it
Stranger: now i sleep
Stranger: good bye
You: you need several slaves to move a heavy metal
Stranger: ASS> CHUCK
You: I can get you slaves
You: to move the heavy metal for you
Stranger: Kisses ahahhaa
You: it is not really heavy
You: it is in the mind
You: plus, cranes
You: goodbye, chuck
Stranger: O/
Stranger: Chuck No
Stranger: Now is Jonh Locke
Stranger: Bye brother
You: bye, John
Stranger: Flamengo the best
Stranger: Jonh aprovves
You: yes, flamingo’s rule
Your conversational partner has disconnected.

chuck-norris-002

Trompe L’oeuf presenteert je de aprilgrappen waarmee je je collega’s op kantoor zeker en vast beetneemt.

- Rijd een dier aan, een hond van de buurman die je anders toch maar wakker houdt, en wees er zeker van dat hij niet helemaal dood is. neem hem mee naar het bedrijf waar je werkt en verstop hem in de lade van een collega. Die schrikt zich rot als hij naar iets op zoek moet!

- Bel een koerierdienst ’s ochtends om te vragen of ze een pakket willen komen ophalen. Als ze arriveren, wijs je naar het kantoor van je baas en zeg je “neem die man daarbinnen maar mee.”

- Is er pas een collega overleden? Graaf hem ’s nachts op en zet ‘m weer op zijn stoel. De rest van je collega’s zullen nogal vreemd opkijken. Verstop eventueel een bandrecordertje in zijn lichaam dat de hele dag door praat.

- Verstop in de airco-regeling van je kantoor een lading verse schollen. Als iemand de geur opmerkt en zich afvraagt waar die vandaan komt, zeg je: “dat zullen wel aprilvissen zijn.”

- Zet één van je collega’s vaak zijn koptelefoon aan? Regel het volume zo dat het ellendig luid staat als hij iets opzet. Hou er wel rekening mee dat je onder de 90 Decibel zelden gehoorschade oploopt. Hoort hij het daarna voortdurend piepen, dan kan je zeggen: “je telefoon gaat”, ook al is dat niet het geval.

Je kan met het hele kantoor ook één welgekozen doelwit pesten. Kies daarbij vooral de meest naïeve persoon uit.

- Verkleed je allemaal in middeleeuwse klederdracht, en zorg dat je als lettertype op je pc ook allemaal ouderwetse miniaturen gebruikt. Als die ene collega in maatpak komt werken, kijk je vreemd op en zeg je: “jij rabauw, wat voor wezenlijk vreemden klederdracht zijt gij in gehuld, gij daar! Op de brandstapel!”. Je neemt hem gevangen en brengt hem voor ‘n tribunaal van heksenjagers – die huur je best in – die hem dan veroordelen tot de brandstapel. Bind hem vast, en vlak voor je de houtstapel aan wil steken, roep je met zijn allen “1 april!”

- Kom allemaal in pyama werken, en zet de digitale klokken 12 uur vooruit, zodat 11.10 vb. 23.10u wordt. Komt die ene collega binnen, dan zeg je: “donker buiten he. Nachtwerk, daar moet je toch telkens weer aan wennen.” Die collega zal denken dat hij gefopt wordt voor 1 april, en zeggen dat hij iedereen wel doorheeft. Daarop laat je de baas binnenkomen, in enkel ‘n slip (omdat hij zo altijd slaapt), waarop die zegt: “Awel, niet in Pyama??! Zo kan je toch niet werken man! Terug naar huis.” Als hij uiteindelijk terug naar huis gaat om zijn pyama te halen, en hij komt terug, kleedt iedereen zich om in kostuum en je plant een vergadering met aandeelhouders vlak nadat hij terug is. Ze zullen zich afvragen wat hij daar in pyama zit te doen!

Nog meer aprilvissen? Laat ze achter in de comments!

(*: maar loopt een paar decennia achter)

Marx en Engels lopen over straat te discussiëren over de staat, wanneer er plots een jongen naar hen roept en zegt: “wat zijn jullie een comisch duo!”

Daarop antwoordt Marx: “Neenee, het woord is communistisch.”

27-b-marx-en-engels-aan-de-alexanderplatz

Het pluizig plusteken

dwarreldwaalde voorbij het golfterrein

alwaar het rijke luiskind na een paar uur golfen uitgeput was

en besliste om dan maar te gaan surfen.

Daarna ging hij naar de dierentuin, maar die vond hij maar zo-zo.

PS: plusteken is het verkleinwoord van het woord pluste en heeft geen enkele relatie met de op exact dezelfde wijze geschreven wiskundige term, meestal uitgedrukt met volgend symbool: +. Het plusteken uit dit gedicht ziet er meer uit als dit symbool: *, dat officieel bekendstaat als de Asterisk, die dan weer verbasterd is naar het bijna, maar niet helemaal gelijknamige stripfiguur Asterix.

asterix01

Trompe?

Trompe-l’oeuf? zijt gij daar?

In de verte weerklinkt er een zacht gebrom.

Zijt gij dat Trompe?

Ik ben nog niet dood, vergeet mij niet. De oorlog met Oman was zwaarder dan gedacht. Waar zijn de geallieerden als je ze nodig hebt?

Een dagdoorsnee

Hij wordt wakker van het geblaat van de schapen die hij de nacht ervoor geteld heeft.

Hij zet hen weer waar ze horen en beseft dan dat hij 4 uur vroeger wakker is dan hij moet zijn.

Hij haalt de schapen weer uit hun stal, maar maant ze deze keer aan tot stilte zodra hij slaapt. De schapen knikken, want ze weten hoe moeilijk het is om in dit economisch klimaat werk te vinden.

Hij wordt vier uur later wakker van zijn radiowekker, die I don’t like mondays van the Boomtown Rats speelt.

Het is dinsdag, maar daar houdt hij ook niet zo van. Dinsdag is de dag die door iedereen geliefd is, maar voor hem is het gewoon opnieuw maandag.

Net als woensdag en donderdag maandag zijn. Vrijdag daarentegen is maandagvoormiddag, in een eindeloze loop van verveling en het gevoel dat hoewel het weekend vlakbij is, het eindeloos ver af is.

Hij staat op, poetst zijn tanden en vraagt zich al meteen af waar hij dit aan verdiend heeft.

Elke ochtend staat hij op, poetst hij zijn tanden en vraagt hij zich dat af.

Hij vertrekt naar zijn werk, rijdt onderweg een kat aan en weet dat als hij Christen was, zich nu al kon gaan voorbereiden op de hel.

Hij gelooft niet, al is hij er wel van overtuigd dat dit de hel is.

Hij moet plots heel erg hard remmen, want aan de kant van de weg ziet hij een hoogzwangere vrouw die op het punt staat te bevallen. Hij voelt zich geroepen haar te assisteren.

Na heel wat gekreun, gepuf en bloed heeft hij een kind in izjn handen. De voorbijgangers applaudiseren. Ze huldigen hem op het stadhuis.

Hij dagdroomt en komt aan op zijn werk.

Aan de koffiemachine staat die ene collega die het altijd over zichzelf heeft. Hij praat over auto’s en heeft een erg speciale manier van zich uitdrukken, van ge weet wel, van als ik zoiets, dan ja, want het is wel zo’n beetje.

Hij wou dat hij doof was.

Hij neemt plaats achter zijn computer, die niet opgestart lijkt, ook al heeft hij hem zeker opgezet voor hij koffie ging halen, waarna hij beseft dat dit betekent dat hij de technische dienst zal moeten bellen, die niet zullen geloven dat het niet werkt en hem minstens 20 minuten lang werkloos zullen laten zijn, waardoor collega’s en zijn baas zullen opmerken dat hij niets zit te doen, waarna ze ofwel naar hem toe komen om over auto’s te praten of hem terechtwijzen.

De technische dienst laat 30 minuten op zich wachten. De collega’s komen één voor één langs.

Ze praten niet alleen over auto’s, want er zijn ook vrouwen bij.

Die praten over baby’s.

Als zijn computer werkt, gaat hij aan de slag.

Hij typt wat documenten, hij print wat uit en hij versnippert het weer. Hij gaat op internet op zoek naar de nieuwste grapjes, waarmee hij welgeteld 5 seconden zal moeten lachen, waarna het lachen hem weer vergaat en de mop weer verdwijnt.

Hij leest iets over een roze dolfijn. Hij zegt: wauw.

Hij vergeet de roze dolfijn.

Het is lunchpauze en in de keuken zitten zijn collega’s de krant te lezen. Hij leest stiekem mee, maar ze lezen sneller dan hem.

Man ontkent dat…

Nieuw geneesmiddel tegen…

Anderlecht verliest van …

Hij supportert voor Anderlecht.

Zijn collega’s hebben de krant uit, en praten nu over de nieuwste dingen op tv.

Hij heeft geen televisie, en leest vooral.

Zijn collega’s kunnen niet lezen, denkt hij.

In de namiddag typt hij nog wat meer, print het uit en versnippert het.

Hij kijkt naar buiten en denkt dat hij graag die duif zou zijn die daar op hem afvliegt.

De duif vliegt met een verpletterende snelheid tegen het raam en valt dood naar beneden.

Niemand heeft het gezien.

Als het vijf uur is, neemt hij zijn jas en mompelt hij tot morgen.

Niemand heeft het gehoord.

Hij stapt in zijn wagen, komt terecht in een file omdat er ergens een zwangere vrouw op straat ligt te bevallen.

Hij stapt uit zijn wagen om te gaan kijken en ziet hoe zijn collega die altijd over auto’s praat gehuldigd wordt omdat hij net een kind ter wereld heeft gebracht.

Hij stapt weer in zijn wagen en dagdroomt dingen die hij liever niet luidop zegt, omdat het na een bepaald drama een tijdje terug niet wenselijk is om te dromen over het doden van baby’s.

Hij komt thuis, kijkt in de brievenbus en ziet hoe die gevuld is met post van zijn fascistische buurman.

Hij eet de overschot op van gisteren, dat toen al evenmin smaakte, en leest intussen die Fascistische Zeitung.

Hij gaat naar zijn boekenkast, leest wat in één van zijn favoriete boeken en valt in slaap in de zetel.

Hij wordt wakker om 12 uur ’s nachts en zegt dat het tijd is om te slapen.

Hij komt in zijn slaapkamer, ziet dat hij de schapen die ochtend vergeten buiten zetten is, en moet dus eerst nog een halfuur schapenstront ruimen.

Hij wil er ze met hun neus inwrijven, maar misschien leest er iemand van GAIA mee, en hij is al iets te ver gegaan met de dode baby.

Hij valt uiteindelijk in slaap en droomt zijn dag tot in de kleinste details na, buiten het feit dat hij gehuldigd wordt omdat hij een baby in de wereld heeft gebracht.

Oudere Berichten »